Jesień to najlepsza pora na zdjęcia psa: niskie słońce daje ciepłe, miękkie światło, a kolorowe liście robią tło lepsze niż jakiekolwiek studio. Żeby kadry były ostre i naturalne, wystarczy zejść na poziom oczu psa, ustawić krótki czas naświetlania i mieć w kieszeni smakołyki. Poniżej ustawienia aparatu i telefonu, pomysły na kadry i najczęstsze błędy.
Pies nie pozuje tak jak człowiek. Rusza się, odwraca głowę w najmniej odpowiednim momencie i po kilku minutach traci zainteresowanie aparatem. Dlatego zdjęcia psa to w połowie fotografia, a w połowie organizacja: dobra pora dnia, odpowiednie miejsce, krótka sesja i nagrody. Jesień ułatwia zadanie, bo dobre światło trwa dłużej niż latem, a złota godzina wypada o rozsądnej porze – w połowie października w Polsce słońce zachodzi około 17:30–18:00, a od 25 października, po zmianie czasu, o godzinę wcześniej.
Najważniejsze dane
- Kiedy: 1–2 godziny przed zachodem słońca albo w pochmurny dzień (miękkie światło bez ostrych cieni)
- Gdzie: park, las, łąka z liśćmi – byle z tłem oddalonym od psa o kilka metrów
- Obiektyw: 50–135 mm na pełnej klatce (w APS-C 35–85 mm), najlepiej jasny, f/1.8–f/2.8
- Pies stoi lub siedzi: 1/500 s, f/2.8–f/4, ISO auto
- Pies biegnie: 1/1000–1/2000 s, f/4, ciągły AF (AF-C), seria zdjęć
- Autofokus: wykrywanie oka zwierzęcia (Animal Eye AF), jeśli aparat je ma
- Telefon: tryb portretowy dla psa w bezruchu, tryb seryjny lub zdjęcie z ruchem (Live Photo) dla biegu
Zejdź na poziom oczu psa
To najważniejsza rada w całym poradniku. Zdjęcie z wysokości człowieka pokazuje psa z góry: duża głowa, krótkie łapy, tło z trawy. Wystarczy przykucnąć albo położyć się na ziemi, a pies wygląda jak bohater kadru, a tło robi się z drzew i kolorowych liści daleko z tyłu. Przy małych rasach to dosłownie leżenie na brzuchu – weź matę albo stare spodnie.
Ostrość zawsze na oko bliższe aparatowi. Przy przysłonie f/1.8 i bliskim kadrze głębia ostrości ma kilka centymetrów, więc ostry nos i nieostre oczy to najczęstszy błąd. Jeśli aparat ma wykrywanie oka zwierzęcia, włącz je. W telefonie dotknij oka psa na ekranie przed zrobieniem zdjęcia.
Światło: złota godzina i pochmurne dni
Ustaw psa tak, żeby słońce świeciło z boku albo zza niego. Światło z tyłu daje świecący kontur na sierści i ładnie podświetla liście, a cienie na pysku są łagodne. Przy pełnym słońcu w twarz pies mruży oczy, a sierść wychodzi płasko. Jeśli twarz psa jest w cieniu, a niebo jasne, dodaj korektę ekspozycji +0,7 EV albo zmierz światło punktowo na pysku.
Czarne psy to osobne wyzwanie. Automatyka aparatu próbuje zrobić z czarnej sierści szarą i prześwietla tło. Ustaw korektę ekspozycji na −0,3 do −0,7 EV i sprawdź histogram – sierść ma mieć detale, a nie zlewać się w czarną plamę. Białe psy wymagają odwrotnej korekty, bo aparat robi z białego futra szare. Pochmurny dzień jest dla jednych i drugich łatwiejszy niż słońce – więcej o tym w poradniku o zdjęciach w pochmurny dzień.
Ruch: krótki czas i seria
Pies w biegu przesuwa się o kilka metrów na sekundę. Do zamrożenia ruchu potrzeba co najmniej 1/1000 s, przy szybkich rasach i skokach – 1/2000 s. Włącz ciągły autofokus (AF-C) ze śledzeniem i zdjęcia seryjne. Najlepiej, gdy pies biegnie w twoją stronę, lekko po skosie – druga osoba woła go zza twoich pleców albo rzuca piłkę tak, żeby wracał w kierunku aparatu.
W złotej godzinie przy 1/1000 s ISO szybko rośnie. Nowoczesne aparaty dają radę do ISO 3200–6400, a szum łatwiej usunąć niż poruszenie. W telefonie najlepiej sprawdza się tryb seryjny (przytrzymanie spustu) albo nagranie wideo 4K i wybranie klatki. Tryb portretowy z rozmytym tłem działa dobrze tylko wtedy, gdy pies siedzi nieruchomo.
Pomysły na kadry jesienią
- Portret w liściach – pies leży w liściach, ty leżysz naprzeciwko, obiektyw 85 mm, f/2. Liście na pierwszym planie, rozmyte, dają kolorową ramkę.
- Rzucanie liści – druga osoba podrzuca garść liści nad psem, ty robisz serię z czasem 1/1000 s. Działa najlepiej pod światło.
- Bieg alejką – pies biegnie środkiem alei z drzewami, linie drzew prowadzą wzrok do niego.
- Szczegóły – łapa na mokrych liściach, nos z kropelką rosy, sierść podświetlona słońcem.
- Pies z opiekunem – ręka głaszcząca psa, spacer od tyłu, wspólny kadr z rodziną. Takie zdjęcia po latach są najcenniejsze.
Co to zmienia w praktyce
Najlepsze zdjęcia psa powstają w krótkich sesjach. Po 10–15 minutach pies jest znudzony, więc lepiej zrobić trzy krótkie wyjścia niż jedno długie. Zabierz smakołyki i piszczącą zabawkę – dźwięk na sekundę przyciąga uwagę i pies patrzy prosto w obiektyw. Nie wołaj go ciągle po imieniu, bo przestanie reagować. Zrób zdjęcia na początku spaceru, zanim pies się zmęczy, i pilnuj, żeby w liściach nie było kasztanów, żołędzi ani grzybów, które pies mógłby zjeść.
W obróbce nie przesadzaj z nasyceniem pomarańczy – jesienne kolory i tak są mocne, a rude psy łatwo zlewają się z tłem. Lepiej lekko podbić kontrast i rozjaśnić oczy psa pędzlem korekty.
Dla kogo
Dla każdego właściciela psa – z telefonem albo aparatem. Ustawienia z tego poradnika sprawdzą się też przy fotografowaniu psów znajomych, w schroniskach (dobre zdjęcie pomaga w adopcji) i na zawodach agility. Jeśli lubisz portrety ludzi w jesiennym parku, zajrzyj też do poradnika o jesiennym portrecie – zasady światła są podobne.
FAQ
Jaki obiektyw jest najlepszy do zdjęć psa?
Uniwersalnie 85 mm f/1.8 na pełnej klatce (albo 56 mm f/1.4 w APS-C). Do biegu przydaje się zoom 70–200 mm, bo pies szybko zmienia odległość.
Czy używać lampy błyskowej?
Lepiej nie. Wiele psów boi się błysku, a lampa daje efekt świecących oczu. Jesienią naturalne światło wystarcza do zachodu słońca.
Dlaczego zdjęcia psa w biegu są nieostre?
Najczęściej za długi czas naświetlania (poniżej 1/1000 s) albo pojedynczy autofokus (AF-S). Ustaw AF-C i serię.
Jak fotografować czarnego psa?
Korekta ekspozycji −0,3 do −0,7 EV, miękkie światło i światło z boku, które pokazuje fakturę sierści. W obróbce rozjaśnij cienie tylko na pysku.
Źródło
- timeanddate.com – wschody i zachody słońca w Warszawie
- Opracowanie redakcji Sekrety Fotografii na podstawie praktyki fotograficznej.
Zdjęcie główne: czarny pies na jesiennej trawie, Shixart1985, CC BY 2.0, via Wikimedia Commons.
